The Life of SimpsKwan

รีวิวการ์ตูนกันอีกแล้ว

 ที่จะรีวิวกันวันนี้ เป็นผลงานจากทีมวาด Ogre King การ์ตูนไทยที่ผมชอบที่สุดตอนนี้ครับ ทีมนี้ประกอบด้วยพี่อรุณทิวา (แต่งเรื่อง) กับพี่มนตรี คุ้มเรือน (วาดภาพ) ซึ่งลายเส้นของพี่มนตรีนี่แหละที่กู้เอาศรัทธาของผมที่มีต่อการ์ตูนไทยกลับมาได้ หลังจากที่อภัยมณีซาก้าออกทะเลจนจำต้องเลิกอ่านไป  (แต่ยังหวังอยู่นะว่าภาคใหม่จะขึ้นฝั่งได้)

ใครที่เคยอ่านการ์ตูนที่พี่มนตรีวาด จะรู้เลยว่าลายเส้นพี่เขาสวยคมเตะตามากกกครับ ขนาดที่เอาไปวางคู่กับบรรดาการ์ตูนญี่ปุ่นได้อย่างไม่อายเลยทีเดียว อีกอย่างคือมันเป็นลายเส้นสไตล์ญี่ปุ่นที่มีกลิ่นไทยๆ เข้มข้นพอสมควร  โดยเฉพาะเส้นตวัดพริ้วๆ นี่บางทีเห็นเป็นลายไทยขึ้นมาเลย

ผลงานเก่าของทีมวาดนี้อีกเรื่อง ที่ขอแนะนำคือ “มหากาพย์กู้แผ่นดิน” 5 เล่มจบ ของอีคิวพลัส เป็นการ์ตูนอิงประวัติศาสตร์สมัยพระนเรศวรที่เยี่ยมมากๆ ทั้งด้านภาพและเรื่อง (และเป็นการ์ตูนแนวนี้เรื่องเดียวที่ตัวละครฝ่ายพม่าเท่และมีมิติยิ่งกว่าฝ่ายไทยซะอีก)

และแน่นอนว่าหลังจากนั้น ผลงานที่เด่นสุดของทีมนี้คงไม่พ้น Ogre King ของสนพ. สยามฯ ซึ่งผมกะว่าจะรอเล่ม 9 ออกก่อนแล้วค่อยมารีวิวกันอีกทีนะครับ

เข้าเรื่องเลยดีกว่า สำหรับเรื่องนี้ MSD ย่อมาจาก Mind Snapper Dragon (Dragon = มังกร ชื่อตัวเอกของเรื่อง) เป็นการ์ตูนเล่มเดียวจบที่เคยลงใน C-Kids เนื้องในโอกาสที่ทีมผู้วาดได้รับรางวัลจากงาน Core Cartoon เมื่อปีที่แล้ว เนื้อเรื่องเกี่ยวกับนาย “มังกร” เด็ก ม.4 ผู้มีความสามารถพิเศษในการสังเกตพฤติกรรมและจับโกหกคน ซึ่งเนื้อเรื่องก็จะเกี่ยวกับคดีต่างๆ ที่เจ้านี่ต้องเข้าไปมีเอี่ยว ทั้งเรื่องดาวโรงเรียนโดนปล่อยข่าวว่าท้อง แก๊งเด็กแว้นท์ ความลับของ ผอ.โรงเรียน พร้อมแทรกเกร็ดความรู้เรื่องการแสดงออกทางสีหน้าท่าทางของมนุษย์ไปด้วย

ลายเส้น ของเรื่องนี้ก็อย่างที่ผมอวยไว้ข้างบนครับ คือคาดหวังคุณภาพได้เต็มที่แน่นอน แต่ก็มีรายละเอียดหลายอย่าง ที่ดูจะต่างจากอีกผลงานของทีมนี้อย่าง Ogre King อยู่พอสมควรครับ ทั้งการใช้สกรีนเยอะขึ้น ฉากหลังแบบสมจริง (คิดว่าคงใช้รูปถ่ายมาดัดแปลง) และลายเส้นโดยรวมดูหนักแน่นคมชัดขึ้น  ก็พอจะเห็นได้ว่าคนวาดพยายามทำให้ลายเส้นสมจริงขึ้น เหมาะกับความเป็นสายมารของเนื้อเรื่อง แต่ด้านความเนี้ยบนี่ยังไงก็ยังต้องพัฒนากันต่อไปถึงจะทันของญี่ปุ่นได้ (แต่จริงๆ ของเขาได้เปรียบตรงที่มีผู้ช่วยวาดฉากหลังกันเป็นทีม ส่วนของบ้านเราเชื่อว่าน่าจะมีกำลังคนน้อยกว่าอยู่แล้วอะนะ)

ทางด้าน เนื้อเรื่อง จุดที่ผมชอบคือการที่พี่อรุณทิวาพยายามฉีกตัวเองออกจากการ์ตูนสายหลักประมาณนึง แต่ก็ไม่ได้ถึงกับจะทิ้งแนวเดิม  เลยได้ออกมาเป็นการ์ตูนเนื้อเรื่องแบบไม่ตลาด แต่ก็ยังมีกลิ่นอายของสายหลักสไตล์ Shonen Jump อยู่ โดยเฉพาะตอนแรกสุดของเล่มที่เดินเรื่องตามสูตรจั้มป์เลย (เปิดตัวพระเอก สร้างปมปัญหา พระเอกโชว์พาว จบด้วยการปล่อยท่าไม้ตายแบบช่องใหญ่ๆ หน้าคู่) ก็ถือว่าเป็นส่วนผสมใหม่ของการ์ตูนไทยที่น่าสนใจดีครับ 

ที่ชอบอีกอย่างคือพลังพิเศษของมังกร ที่คนเขียนสื่อออกมาเป็นท่าไม้ตายคล้ายๆ กับการถ่ายรูปพร้อมซาวด์เอฟเฟ้กต์ SNAP! ตรงนี้ผมชอบมากครับเพราะเป็นการเอา concept อะไรที่สมจริงมาสื่อเป็นท่าไม้ตายแบบการ์ตูนๆ ได้เจ๋งดี และเป็นการสร้างเอกลักษณ์ให้กับตัวเอกและการ์ตูนโดยรวมด้วย

แต่จุดอ่อนของ MSD จริงๆ ก็อยู่ที่เนื้อเรื่องนี่แหละ ส่วนนึงเป็นเพราะความยาวมันแค่เล่มเดียวจบด้วย เลยทำให้คนเขียน (ซึ่งผมเดาว่าคงชินกับการเขียนเรื่องยาวๆ มากกว่า) วางพล็อตได้ไม่แน่นเท่าไหร่ สรุปคือเนื้อเรื่องเลยไม่มีปมหรือจุดไคลแม็กซ์ที่ชัดเจน แต่เป็นเหตุการณ์หลายๆ อย่างต่อกันไปเรื่อยๆ จนจบเล่ม ที่แอบให้ความรู้สึกเหมือนโดนตัดจบยังไงชอบกล

แต่ยังไงก็ตาม ที่ซื้อเล่มนี้มาจากงานหนังสือก็นับว่าคุ้มค่าครับ เป็นความพยายามใหม่ๆ ที่ให้ความหวังได้ว่าการ์ตูนไทยไม่ได้ย่ำอยู่กับที่จริงๆ  

เมื่อก่อนผมเคยเห็นคนตามเว็บบอร์ดหลายคน ที่บอกว่าไม่อ่านการ์ตูนคนไทยเขียน เพราะไร้เอกลักษณ์มั่ง ลอกเขามั่ง ไม่พัฒนาไปไหนมั่ง ซึ่งผมก็สงสัยนะว่าคนที่บ่นแบบนี้เคยไปซื้อมาอ่านซักเล่มจริงๆ รึเปล่า เพราะอย่างน้อยถ้าคุณเคยอ่านงานอย่าง Ogre King, ExEcutional , อภัยมณีซาก้า (เฉพาะภาคแรกนะ), Joe the Sea-Cret Agent (ตอนนี้ลงใน Boom อยู่) ก็น่าจะรู้ว่าตราบใดที่ศิลปินเก่งๆ เหล่านี้ยังได้รับการสนับสนุนอยู่ วงการการ์ตูนบ้านเราก็ยังพัฒนาต่อไปได้เรื่อยๆ อย่างแน่นอนครับ

ปลื้ม

• การร่วมทีมระหว่างคนเขียนเรื่อง ที่ลำดับเนื้อหาและวางช่องการ์ตุนได้เก่ง กับนักวาดลายเส้นสวย เป็นการจับคู่ที่ลงตัวมาก แบบเดียวกับคนเขียนและคนวาด Death Note นั่นแล
• เนื้อหาที่ไม่ใช่สายหลัก บู๊แหลกแฟนตาซี แต่เริ่มเข้าไปอยู่ในหมวดสืบสวนจิตวิทยา ซึ่งถือว่าแหวกแนวทีเดียวสำหรับการ์ตูนไทย อันนี้ก็นับถือความกล้าของผู้วาดครับ
• บรรยากาศแบบไทยๆ ในเรื่องที่ใส่ลงไปแบบไม่ยัดเยียด และตัวละครทีออกแบบได้น่าจดจำ ทั้งครูประจำชั้น & โอตาคุเพื่อนพระเอก & หัวหน้าแก๊งเด็กแว้นท์
• ตอนท้ายเล่ม มีแถมภาพ sketch ของพี่มนตรีด้วย ซึ่งผมชอบมากกก หลายครั้งดูภาพสเก็ตช์ลายเส้นดินสอแล้วรู้สึกว่ามันสวยกว่าในการ์ตูนจริงอีกแฮะ

 บ่น

• ปริศนาและการไขคดียังอ่อนไป เนื้อเรื่องไม่มีโครงชัดเจน
• ความสามารถพิเศษของพระเอกที่แทบไม่ได้ใช้สืบสวนเลย เพราะครึ่งหลังของเล่มมันกลายเป็นแนวนักเรียนตีกันไปซะงั้น
• ตอนจบที่ให้อารมณ์แบบโดนตัดจบมาก พร้อมประเด็นน่าสนใจที่ถูกทิ้งค้างไว้อีกมากมาย (บางประเด็นดันมาโผล่เอาสามหน้าก่อนจบนั่นแหละ)

ส่วนใครที่สนใจผลงานของทีมนี้ ก็ขอแนะนำ มหากาพย์กู้แผ่นดิน ไว้ด้วยครับ ไม่รู้ว่าตามร้านหนังสือใหญ่ๆ จะยังมีเหลือมั้ย (ส่วน Ogre King จะมารีวิวอวยทีหลัง ฮ่าๆ)

[พื้นที่โปรโมท]

http://ogreking.exteen.com/ => อันนี้บล็อกของทีมวาด มีอัพเดทข่าวเกี่ยวกับผลงานใหม่ๆ ตลอด